Monday, May 3, 2010

ఓచలిపొద్దు

మెత్తని పచ్చికలో
ఆకుపచ్చని మోహం ...!
చలికాలం తాలూకు ఆఖరి జ్ఞాపకాలు,
రాత్రిని కలవరపెట్టిన కవితలు
అటుగా వెళ్లినట్టు .

వెన్నెల వేకువ కలిసినట్టుందేమో
వాగు వయ్యారానికి
పొగమంచు
సాంబ్రాణి అద్దుతుంది

ఒంగిన ఓచెట్టుకొమ్మ
ఊగకుండా నవ్వాలనుకుంటుంది

అంచుల్ని కలిపే
స్నేహగీతంలా...ఆ చిన్ని వంతెన!
గాలివాటానికి వచ్చిపడే
పూలన్నిటినీ
ఒడిలో చేర్చుకుంటుంది

సర్ది చెబుతుందో, సమర్ధిస్తుందో గానీ
ప్రవాహంలోకి పంపకాలు
జరుగుతూనేవున్నాయి

వాడిపోయి ఓ ఒడ్డుకు చేరేలోగా
ఎన్ని తాజా అధ్యయనాలు
ఎన్ని సజీవచిత్రాలు
మలుపులు తిరుగుతూ,
మెలికలు వీడుతూ.....!

4 comments:

ఏకాంతపు దిలీప్ said...

hmmm...

కెక్యూబ్ వర్మ said...

వాడిపోయి ఓ ఒడ్డుకు చేరేలోగా
ఎన్ని తాజా అధ్యయనాలు
ఎన్ని సజీవచిత్రాలు
మలుపులు తిరుగుతూ,
మెలికలు వీడుతూ.....!

నాకు బాగా నచ్చాయి.

Anonymous said...

బాగా వ్రాస్తున్నారు. Regular గా వ్రాయండి. 5-2-2 years gap ఇచ్చారు.

Anonymous said...

yem cheyppanu......yem cheyppaka pooyinaa anni cheyppinatley. yevaroo cheyppu kondi chuddam :)